ازدواج به نظر من مهم‌ترین و پایه‌ای‌ترین مسئله در امنیت اجتماعی و روانی جامعه‌است، زیرا غریزه‌ی جنسی نیز مانند آب و غذا و هوا نیاز حیاتی بشر است که باید به موقع و از راه منطقی و مشروع ارضا شود و اگر نشود باعث مشکلات دیگری می‌شود.

وقتی در جامعه‌ای فساد ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از ازدواج باشد، ازدواج هم‌راه با پرمشقت‌ترین تکالیف مالایُطاق باشد، البته معضلات اخلاقی گریبان‌گیر جامعه می‌شود. دوست روحانی‌یی دارم که در دانشگاه‌ها تدریس می‌کند. می‌گفت که پسر دانش‌جویی به ایشان مراجعه کرده و از انواع گناهانی که کرده از جمله زنا ابراز سرگشته‌گی کرده که نمی‌دانم چه کنم، به داد من برسید. به او گفتم تو لااقل اگر با دختری رابطه‌ای می‌گیری دو خط خطبه‌ی عربیِ عقد نکاح را بخوان، گفته بود که من به‌اشان می‌گویم، می‌گویند مگر ما فاحشه هستیم که صیغه شویم؟! عمق فاجعه را ببینید.

ازدواجی که از دید اسلام محبوب‌ترین بنیان نزد پروردگار است چه‌گونه تبدیل به یک امر منفور، نه‌چندان مطلوب و یا دست نیافتنی و وهم انگیز شده است!

در سیره‌ی پیامبر (ص) می‌خوانیم که روزی جوان سیاهی در مسجد برخاست و عرض کرد که نیاز به هم‌سر دارد، پیامبر (ص) از پشت پرده زنان مسلمان را ندا داد که بنده‌ای از بنده‌گان خدا نیاز به هم‌سر دارد آیا کسی هست که با او ازدواج کند؟ زنی اعلام آمادگی کرد و پیامبر (ص) اقدام به عقد آن دو در همان مجلس کرد و چون جوان هیچ چیز از مال دنیا نداشت تا به مهر عروس درآورد به صلاح‌دید پیامبر(ص) آموزش سوره‌ای از قرآن مهر او کرد. به همین ساده‌گی!

دیدگاه مکتبی به ازدواج بسیار متفاوت با واقعیات امروز جامعه‌ی ما است و متاسفانه جامعه برای ازدواج جوانان غل و زنجیرهای بسیاری تدارک دیده است.

وانکحوا الایامی منکم والصالحین من عبادکم وامائکم ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله والله واسع علیم نور 32

مردان و زنان بى‏همسر خود را همسر دهيد، همچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكارتان را; اگر فقير و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بى‏نياز مى‏سازد; خداوند گشايش‏دهنده و آگاه است!

به خوبی مشخص است که اسلام امکانات مادی را دست‌آورد ازدواج می‌داند نه مقدمه‌ی ازدواج! در حالی‌که در جامعه‌ی امروز ما متاسفانه باید گفت بر اساس آموزه‌های غلط غربی امکانات مادی مقدمه‌ی ازدواج تلقی می‌شود. فرهنگ این‌گونه شکل گرفته و این خود مظهری از تهاجم فرهنگی است.

همینطور مشخص است که نباید منتظر بمانیم تا جوان کار به استخوانش برسد و یا خود اقدام بکند، قبل از هر اقدام باید دیگران برایش دست به کار شوند.

ازدواج باعث می‌شود تا غریزه‌ی جنسی و انرژی‌های روحی و روانی جوان به طور هدف‌مند آزاد شوند و زوجین به «تسکین» برسند و این آرامش روانی و تعلق خاطر انسانی باعث تحرک و فعالیت و کار و تلاش و پیش‌رفت متعهدانه‌ی جامعه شود. بسیاری از مشکلات اجتماعی و امنیت اجتماعی و بدحجابی و مشکلات اخلاقی ناشی از این امر است.

واقعا چه باید کرد؟