تبليغاتX
بزمانه - چرا رو به گذشته و پشت به آینده حرکت می کنیم؟













بزمانه
دیدگاههای شخصی حمید بزم شاهی

از نگاه کردن به عقب خسته نشده ایم؟!

چند خاطره از دوران کودکی خود به یاد دارید؟

آیا نام معلم کلاس سوم دبستان خود را به یاد می آورید؟

عدد 1384 شما را به یاد چه می‌اندازد؟

شهر ملبورن شما را به چه خاطره‌ای رهنمون می‌شود؟

آیا نام پله و یا زیکو را به خاطر می‌آورید؟

عدد 598 یا عدد 1919 و امثال این کلمات و اعداد شما را به یاد خاطرات مشهود و یا مسموعتان می‌اندازد. بله همه این عددها و اسامی آشنا هستند و ما می توانیم در صورت وجود حال و حوصله دست کم برای هر کدام یک ربع صحبت کنیم.

حال عدد 1400 آیا شما را به یاد چیزی می‌اندازد؟ ده سال دیگر شما چه خواهید شد؟

اصل کلام این دفعه من همین است. ما با یک سری از عبارات و اعداد و اسامی بسیار مأنوسیم. این اعداد و اسامی و کلمات عمدتا مربوط به گذشته‌ی ماست. خاطراتی که از دوران کودکی به یاد می‌آوریم بسیار لذت بخش و آرامش بخش هستند. ما با یاد آوری خاطرات تلخ و شیرین به نوعی خود را تخدیر می‌کنیم. مخصوصا اینکه یکی از دوستانی که با هم خاطرات مشترک زیادی داریم ما را همراهی کند تعریف آن دوران‌ها لذتی دو چندان به ما می‌بخشد.

ما عمدتاُ با تاریخ تولد خودمان و یا حوادث مهم که گذشته‌اند سر و کار داریم. حتی در دانشگاه‌ها رشته‌ای به نام تاریخ دایر کرده‌ایم تا از گذشته‌های خود بیشتر و بهتر بدانیم. از این بالاتر اینکه رشته‌ای در دانشگاه‌ها بنیان نهاده شده که به آن دیرینه‌شناسی گفته می‌شود و کار این کارشناسان بررسی نحوه زندگی انسان اولیه و جانوران بسیار دیرین و حتی تا میلیون‌ها سال پیش است و نتیجه همه‌ی این بررسی‌ها برای ما مهم است.

اما...

اما آیا بشری که به میلیون‌ها سال آینده خود اینقدر علاقه نشان می‌دهد به آینده خود نیز علاقه‌ای دارد؟ به راستی ما که اینگونه با حرارت ده سال گذشته خود را به یاد آورده و آن را با یکدیگر زمزمه کرده و برای روشن شدن ابعاد روزگار گذشته‌ی خویش اینگونه تلاش می‌کنیم، با آینده خود نیز اینگونه مأنوسیم.

چه کسی با واژه 138۵ یک رابطه تنگاتنگ دارد. کدامیک از ما برای سال 138۵ یا سال 1400 خویش برنامه و یا پیش بینی و یا حتی یک رویا داریم؟ ما برای چه مدت از آینده خود، خانواده، جامعه، کشور و مکتبمان فکر کرده‌ایم؟ چرا ما همیشه روی ماشینمان را به طرف گذشته کرده و با دنده عقب به سمت آینده حرکت می‌کنیم؟

آیا بهتر نیست با تغییر جهت به سمت آینده به گذشته‌ی خود تکیه کنیم و آن را سرمشقی برای آینده قرار دهیم؟

راستی به این فکر کرده بودید که ماشین‌ها یک دنده عقب بیشتر ندارند اما برای حرکت به جلو حداقل چهار دنده و جود دارد!؟

بیایید برای یک بار هم که شده رو به جلو حرکت کنیم و برای آینده‌ی خود لا اقل همین سال ۸۵ خودمان فکری بکنیم. شاید لذتش بیشتر از یادآوری خاطرات گذشته باشد!