در مسایل اخیر پرونده هسته‌ای ایران یک بار دیگر با رویارویی دنیای غرب مواجه شد که صف آرایی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی غرب در این مقطع مشهود است و احتمالا صف آرایی نظامی آن نیز در آینده مشهود گردد. در این مسئله‌ی تاریخ ساز ما به هر حال باید تکلیف خود را با غرب روشن کنیم. زیرا غرب نیز به همین نتیجه رسیده است که به هر حال تکلیف قطعی‌اش را با ایران باید تعیین کند. این تعیین تکلیف به یکی از شکل‌های زیر متصور است:

1-      کوتاه آمدن ایران از ادعای رهبری جهان و پایان سلطه ابرقدرتها بر جهان = بازگشت از راه 27 ساله گذشته و تسلیم در برابر غرب.

2-      کوتاه آمدن غرب از ادامه‌ی سلطه و قبول ایران به عنوان یک عضو مؤثر در باشگاه قدرت جهانی.

3-      جنگی تمام عیار برای تعیین تکلیف قطعی و مشخص شدن برنده‌ی میدان.

اگر دوستی راه حل چهارمی را می‌شناسد اعلام کند.

این وضعیت نشان دهنده هجوم ایران به سمت دنیای سلطه است بطوری که غرب به طور کامل نسبت به ایران حساس شده و به نظر می‌رسد که بین راه حل‌های سه گانه مذکور در تردید است. امریکا بیشتر طرفدار راه حل سوم است و اروپا بیشتر دنبال راه حل اول.

اما برگردیم به بحث قرآن. بنده آیاتی از قرآن را مرور کردم و در آن تدبری نمودم که به شرح زیر تقدیم محضر شریفتان می‌کنم:

ولا تهنوا ولا تحزنوا وانتم الاعلون ان کنتم مومنین ﴿139آل عمران﴾

نهراسید و ناراحت نشوید در حالی که شما برنده هستید اگر مومن باشید.

این آیه می فرماید که شما برنده هستید اگر ایمان داشته باشید. یعنی شرط پیروزی و استعلا بر دشمنان از نظر قرآن ایمان به خداوند است. به راستی آیا ما شجاعت تکیه به پروردگار را داریم؟

یا ایها النبی حسبک الله ومن اتبعک من المومنین ﴿64﴾ یا ایها النبی حرض المومنین علی القتال ان یکن منکم عشرون صابرون یغلبوا مئتین وان یکن منکم مئة یغلبوا الفا من الذین کفروا بانهم قوم لا یفقهون ﴿65﴾ الآن خفف الله عنکم وعلم ان فیکم ضعفا فان یکن منکم مئة صابرة یغلبوا مئتین وان یکن منکم الف یغلبوا الفین باذن الله والله مع الصابرین ﴿66﴾ انفال

ای پیامبر، خدا برای تو و کسانی از مومنین که تو را پیروی می‌کنند کافی است. ای پیامبر مومنین را بر رویارویی (مبارزه) تشویق کن. اگر از میان شما بیست نفر صبور باشند می‌توانند بر دویست نفر از کفار غلبه کنند. و اگر از شما 100 نفر باشند بر 1000 نفر از کفار غلبه کنند زیرا آنها نمی‌فهمند. اکنون خداوند بر شما تخفیف داد و می‌داند که در شما ضعف وجود دارد پس اگر از شما 100 نفر صبور باشد بر 200 نفر از کفار غلبه می‌کند و اگر 1000 نفر از شما باشند بر 2000 نفر غلبه می کنند به اذن خدا و خداوند با صابران است.

در اینجا آثار اتکال به خداوند را اینگونه ذکر کرده است که رویارویی مومنین با کفار به یاری خداوند با نسبت یک بر ده امکان پذیر است. یعنی یک مومن واقعی در مقابل ده نفر از جبهه کفر قابل مقایسه است. این موضوع را می‌توانیم در عرصه‌های علوم و فناوری در کشور مشاهده کنیم. امریکا کشوری است که حدود 10 سال قبل از ایران وارد بحث سلول‌های بنیادی شد اما قبل از اینکه امریکا بتواند به فناوری آن دست پیدا کند، ایران قادر به تولید و بکارگیری سلول‌های قلبی از آن شد. این موفقیت مدیون عده‌ی معدودی از جوانان دانشمند و مومن در موسسه‌ی کوچکی بنام رویان بود. در قضیه فناوری هسته‌یی وحشت غرب این است که ایران چطور توانسته توسط تعدادی حدود 20 نفر دانشمند جوان زیر 30 سال فناوری پیشرفته هسته‌یی را در اختیار بگیرد و این شگفتی نه در ادعا که در بیان محمد البرادعی در بازدید از تاسیسات نطنز در سال 1382 و همچنین روس‌ها و بقیه ناظران مشهود است.

ایمان به خدا و قرآن کریم می‌خواهد به ما اثبات کند که ما می‌توانیم یک به ده رشد کنیم. یعنی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، علمی و نظامی قابلیت مقابله با ده برابر خود را دارا هستیم. چرا ما این باور را نتوانسته‌ایم در خود تحکیم کنیم؟

سخن من این نکته است که چرا ما آنگونه که واقعا هستیم به خود و خدای خود اعتماد نداریم؟ آیا در بیان قرآن شک داریم؟ آیا برای سخن دشمنانمان که ما را ضعیف جلوه می دهند بیش از سخن خداوند که خالق ماست اعتبار قایلیم؟

آیات زیاد دیگری در این زمینه گردآوری کرده‌ام که در آینده بیشتر به آن می‌پردازم.

مستدام و خودباور باشید.