رهبر معظم انقلاب در نماز جمعه 29 خرداد بیانات مهم و تعیین کننده ای داشتند. بی شک این بیانات یکی از سرنوشت سازترین رویدادهای سیاسی تاریخ معاصر است. همانطور که در پست قبلی گفتم انتخابات اخیر به همراه رویدادهای پس از آن و این خطبه نقطه عطفی در جریان انقلاب اسلامی محسوب می شود.

فارغ از رخدادهای خشونت آمیز پس از انتخابات که متاسفانه به خاطر جهالت برخی حضرات به طرز بدی بدعت گذاری شد، طبیعتاً باید منتظر بود تا نخبگان و جریان های سیاسی نسبت و موقعیت جدید خود را نسبت به بیانات رهبری اظهار کنند. در حقیقت واکنش ها نسبت به این بیانات، تعیین کنند هویت جریانات و شخصیت های سیاسی در کشور است زیرا این خطبه به طور بی سابقه ای از حمایت مردمی برخوردار شد. بیشتر ایرانی ها به لحاظ اهمیت این بیانات حداقل یک بار این خطبه ها را گوش کردند.

بسیاری از شخصیت ها و جریانات سیاسی از این بیانات استقبال کردند ولی گروهی از جریان موسوم به اصلاح طلب اساساً هیچ واکنشی به این پیام نشان ندادند و حتی مهدی کروبی، میرحسین موسوی و خاتمی پیام های جداگانه ای دادند که در آن تلویحاً با بیانات رهبری مخالفت کردند.

اکنون این آزمون بزرگ در پیش روی اصلاح طلبان است تا تقید خود را همان گونه که به جمهوریت نظام بارها و بارها ابراز داشته اند، نسبت به رکن ولایت فقیه نیز نشان دهند. آنان یا با ارسال پیام تجدید بیعت یا با تبعیت عملی باید نشان دهند که این اصل اصیل را نیز همانند جمهوریت نظام قبول دارند و الا از دایره نظام خارج و به جمع دشمنان ملت خواهند پیوست. آزمون تعیین کننده ای که پیش از این بنی صدر، منافقین و نهضت آزادی به خاطر مردود شدن در آن از قطار انقلاب پیاده شدند اکنون پیش روی اصلاح طلبان است. چیزی به حرکت قطار نمانده و اگر اصلاح طلبان سوار نشوند بی شک دیر خواهد شد.