وقتی از تمدن اسلامی سخن می‌گوییم از تأثیر حقیقت بر جان انسان‌ها و توده‌های مردم سخن می‌گوییم. از سعادتی که تمدن اسلامی برای بشر آن زمان به ارمغان آورد.

اما وقتی از تمدن غرب سخن می‌گوییم از مجموعه‌ای به هم تنیده از فضایل و رذایل اجتماعی، سیاسی، اخلاقی، بهداشتی، زیست‌محیطی و ... سخن می‌گوییم. مثلاً در تمدن اسلامی هرگز دانشمندی راضی نشد تا علم شیمی را در خدمت نابود کردن دیگران بگذارد. صنعت‌گران آن زمان اقدام به ساخت سلاح‌های کشنده نکردند. اساساً اختراع و ساخت هیچ سلاحی را به تمدن اسلامی نسبت نمی‌دهند اما در عوض تمدن غرب شروعش با کشتار و خون‌ریزی و هتک و تعدی است.با این حال آن چه که غرب حقیقتاً در آن از همه پیشینیان پیشی گرفته، تبلیغات یا پروپاگاندا است. سیستم عظیم و غول‌آسای پروپاگاندای غربی می‌تواند پلیدترین و زشت‌ترین مفاهیم را تبدیل به جذاب‌ترین و بهترین پدیده نماید. مخترع باروت و بمب (نوبل) می‌شود نداگر علم و دانش و صلح. قاتل کودکان (شیمون پرز) و طرفداران غیرانسانی‌ترین رفتارهای هم‌جنس‌گرایانه می‌شوند قهرمانان صلح و انسانیت! صاحب غیرانسانی‌ترین متون ادبی می‌شوند تندیس ادبیات بشری! رذل‌ترین و فاسدترین روسپیان و تن‌فروشان می‌شوند دختران نمونه!

با این حال کسی نمی‌تواند و نباید منکر پیشرفت‌های عظیم علمی و فنی و فناورانه‌ی غرب در طی این دوران 200-300 ساله اخیر شود. حقیقتاً علم و دانش به واسطه‌ی مدیریت و برنامه‌ریزی تمدن غرب گام‌های بلندی را مخصوصاً در حوزه‌ی تجربی و فنی برداشته و دانشمندان زیادی را از سراسر جهان به خود جذب کرده است.

اما نکته آن است که این تمدن بیش از آن‌چه هست خود را نمایش می‌دهد و بیش از آن چه دارد فرمایش می‌کند. من شخصاً در حین پژوهش در حوزه علوم رایانه می‌بینم که یک مقاله آن‌قدر تفصیل داده می‌شود تا یک مفهوم جزیی را بیان کند. آنان اکنون آموخته‌اند که باید با کلمات،‌ با تصویر، با فیلم، با تئاتر، با ظاهرسازی و با واژه‌سازی آن هم به طور انبوه دست و پای دنیا را ببندند. لقمه را بزرگ کنند تا گلوگیر رقیب شود.

حجم واژه سازی‌ها در همه‌ی حوزه‌ها به طور اعجاب‌انگیزی در حال افزایش است. هر اقدامی فارغ از بزرگی و یا کوچکی آن بسیار ساخته و پرداخته و لعاب‌کاری می‌شود. اقدام اخیر ناسا در مطالعه وجود آب روی ماه واقعاً یک تحقیق مهم است و من نمی‌خواهم منکر آن شوم اما می‌توانم بگویم فضاسازی ناسا برای این عملیات بسیار گمراه‌کننده و اغراق‌آمیز بود. قرار دادن بخشی در سایت ناسا و نمایش تصاویری عجیب و غریب به مدد فتوشاپ قبل از پرتاب و قراردادن ثانیه‌شمار آن هم از چندین روز قبل من یکی را نگران کرد که ناسا دارد کارش برای بشر خطرناک می‌شود. عکس‌ها می‌گفت که پرتاب بمب به ماه بسیار حیرت‌انگیز خواهد بود. شاید شق‌القمر دیگری رخ دهد. اما پس از انفجار در عکس‌های واقعی حتی محل اصابت بمب را هم نمی‌توان دید!

تازه ناسا یکی از علمی‌ترین و پیشرفته‌ترین مراکز فناورانه غرب است که چندان کار خارج از متدولوژی تحقیق و تصور سازی چندپهلو و کذب انجام نمی‌دهد. اما سحر و جادو در خون صهیونیسم وجود دارد تا همچون سامری، تصاویری اغواگرانه برای بشر بسازند تا گوساله را برای بشر خدا کنند و خود را مقتدرتر از واقعیت خارجی در ذهن انواع بشر زودباور القا کنند. هالیوود جامعه‌ی امریکا و غرب را بسیار بزرگ‌تر و متمدن‌تر از آن‌چه هست به جهان و حتی خود آن‌ها می‌خوراند در حالی‌ که ما آن چه هستیم را هم نمی‌توانیم نشان بدهیم زیرا خودباوری نداریم. خودباوری ما ایرانی‌ها از سال‌های دور مخصوصاً در دوران پهلوی‌ها به شدت آسیب دیده و مرعوب و مقهور غرب شده‌ایم. حضرت علی ع می‌فرماید: «الموت فی حیاتکم مقهورین و الحیاة فی موتکم قاهرین» اگر مقهور شدید حتی زنده هم باشید مرده‌اید و اگر قاهر شدید زنده‌اید حتی اگر بمیرید.

تصور کنید پیشرفت‌های ما در زمینه‌ی صنایع نظامی یا سلول‌های بنیادی یا دانش هسته‌ای را غرب آن هم در شرایط مشابه ما به دست می‌آورد، آن وقت چه قشقرقی به‌پا می‌کرد. تصور کنید فرانسه را پس از انقلاب کبیرش که بلافاصله به آن یک جنگ حدود ده ساله را تحمیل کرده‌اند و بیست سال پس از جنگ بدون بروز قحطی و گرسنگی و اپیدمی‌ها و مرگ‌های ناشی از گرسنگی و بیماری‌های همه‌گیر توانسته دست روی زانو بگذارد و سرپا بایستد (همان‌طور که این‌گونه نشد! بلکه برعکسش شد!) آن وقت چه فخری به جهان می‌فروخت. من غربیان را به‌خاطر غرور و فخرفروشی‌شان سرزنش نمی‌کنم ولی خودمان را به‌خاطر این خودکم‌بینی و فقدان اعتماد به‌نفس لایق سرزنش می‌دانم.

ما پس از انقلاب و در سایه‌ی مکتب اسلام و جمهوری اسلامی، الحمدلله به‌ همه‌ی مشکلاتمان و مشکلاتی که دشمنانمان بر ما تحمیل کرده و می‌کنند فائق آمده و یا تسلط بر آن در دسترس‌مان است. بیایید باور کنیم خودمان را. فقط همین.