٭ تهاجم فرهنگی و روشنفکران: ...این تقابل ما را ورزیده می‌کند و حقیقت دین را چه در مقام نظر و چه در مقام عمل به منصه‌ی ظهور و نزول در عالم تفصیل می‌کشاند و نردبان تعالی فرهنگ اسلام واقع می‌شود.

٭ آزادی قلم: ... متفکران مستقل ما امروز همچون روبرویی حکمای مسلمان با فرهنگ یونانیان از قرن سوم به بعد، با صورت کلی فرهنگ غرب روبرو شده اند و تا این تقابل در صورت فرهنگ متنزل شود و نشانه های خاص خویش را بیابد، سال های سال به طول خواهد انجامید.

٭ ویدئو در برابر رستاخیز تاریخی انسان: ...عنوان رسانه یاغی برای این پدیدار عنوانی مناسب است چرا که تن به مرزها و حدود نمی دهد و اگر غرب توانسته است از ویدئو در خدمت منافع خویش سود جوید به آن علت است که منافع غرب همسوی اشاعه‌ی فحشا و هبوط اخلاقی جامعه بشری است. بهار 1372

٭ رمان و انقلاب اسلامی: ...از آنجا که این روزگار، روزگار «اصالت روش‌ها و ابزار» است، بی تردید تا جوهر رمان مسخر ما نشود، فرم و قالب آن نیز به چنگ نخواهد آمد. این سخن در باب دیگر هنرها نیز صادق است.

٭ بنیان سفسطه بر باد است: ...نفی ولایت مطلق از حدودی است که مرز وجود این مدعیان را تعیین می‌کند؛ اگر چه مخالفت آقایان با این معنا صورتی متعین ندارد. اگر مدعیان، به جمهوریت نظام نیز در برابر اسلامیت آن اصالت می‌دهند، پر روشن است که این مجادله نیز به قصد مخالفت با ولایت فقها علم شده است.

٭ منشور تجدید عهد هنر: ... و این «درد» امری فراتر از آن است که انسان هنرمند باشد یا علم و سیاستمدار ... این درد، ضرورتی است که انسان به معنی کامل لفظ با آن محقق می‌شود.

٭ حوزه چیست؟ دانشگاه چیست؟: تفرقه حوزه‌های علمیه و دانشگاهها از توابع آن اعتقاد کذایی است که تاریخ تمدن بشر را به دو عصر علم و ایمان تقسیم می کند و علم و ایمان را با یکدیگر قابل جمع نمی داند.

٭ اما جمع شدن با غرب برای حکومت اسلامی جز با عدول از اصول امکان پذیر نیست. غرب نیز دوران تاریخی خویش را طی کرده است و اکنون رو به اضمحلال و فروپاشی دارد. انسان یک بار دیگر تولد یافته و عصری دیگر آغاز شده و کره زمین پای در آخرین مرحله تاریخ پیش از پایان جهان نهاده است. فتلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه.

٭ مقدمه‌ای بر معنای تبلیغات: هنرمند اصالتا شیفته جمال حق است و کمال، باطن هنر اوست اما مبلّغ شیفته کمال معلم آن است اگر جه ناگزیر از روی آوردن به فصاحت و بلاغت هنری است.

٭ رازخون: هنر آن است که بمیری قبل از آنکه بمیرانندت و مبدا و منشاء حیات آنند که چنین مردند.

روایت فتح را با درایت شهادت آمیختن،

و هنر تصویر را با ظفر تحقیق هماهنگ ساختن،

و دو قوس نزول و صعود را با منحنی تام هنر اسلامی دور زدن،

و معقول را با عبور از بستر خیال، محسوس کردن،

و محسوس را با گذر از گذرگاه تخیل، معقول نمودن،

و تجرد تام عقلی را در کسوت خیال کشیدن،

و از آنجا به جامه حس در آوردن و سپس از پیراهن حس پیراستن،

و کسوت خیال را تخلیه نمودن و به بارگاه تجرد کامل عقلی رسیدن و رساندن،

و در لفافه‌ی هنر سه عالم عقل و مثال و طبیعت را به هم مرتبط جلوه دادن،

و کاروان دلباخته جمال محبوب را از تگنای طبیعت به در آوردن،

و از منزل مثال رهایی بخشیدن و به حرم امن عقل رساندن که عناصر اصلی هنر اسلامی را تشکیل می‌دهند،

در سلاله‌ی سلسله‌ی سادات و دوده‌ی شجره طوبای شهادت،

یعنی شهید سعید سید مرتضی آوینی(ره) و دیگر هنرمندان متعهد دینی تبلور یافت و می‌یابد.

....

قم، اردیبهشت 1372، (عبدالله) جوادی آملی.

فقط همین

اگرچه دیر شده باشد اما هرگز دیر نیست.