قضیه این‌گونه است که عده‌ای کشف کرده‌اند که اگر نشان Coca-Cola را برعکس کنیم تبدیل به نوشته‌ی کفر آمیز «لامحمد – لامکه» می‌شود. عبارتی که دین محمدی(ص) و مرکزیت جهان اسلام، مکه مکرمه را انکار می‌کند. (+ و +)

با این اوصاف باید به طراح لوگوی «کوکاکولا» نمره بیست داد به خاطر طراحی چند پهلو و بسیار پیچیده‌اش. اما در خصوص نحوه‌ی واکنش به این نماد و برداشتی که از آن شده، عده‌ای آن را بسیار عجیب پنداشته و به شدت به آن واکنش نشان داده و عده‌ی دیگری این را نیز به خیال‌پردازی مسلمانان متعصب تعبیر کرده‌اند، باید عرض کنم که ما بسیار ساده‌دل‌ایم که روی آن بحث می‌کنیم و یک‌دیگر را تخطئه می‌کنیم. به نظر حقیر همین اختلاف ما بر سر این‌که آیا این «لامحمد لامکه» هست یا نیست هم جزو طرح این لوگو بوده است. چه ساده‌دل‌اند کسانی که خیال می‌کنند یک لوگوی اسراییلی بدون هیچ‌گونه پیامی بی‌خود و بی‌جهت و فقط محض زیبایی با تیراژ میلیونی در معرض دید مردم دنیا نهاده می‌شود و از آن هیچ منظور دیگری انتظار نمی‌رود. منظورهایی مانند تأثیر بر اعتقادات و یا ایجاد اختلافات و تفرقه‌ها.

شاید کسانی باشند که ندانند، انسان به لحاظ انسان بودن‌اش با تمام موجودات هستی و مخصوصا چیزهایی که می‌بیند، فعل و انفعالات روحی دارد. همه‌ی چیزهایی که می‌بینیم بر روح و روان و باورهای ما اثر می‌گذارد حتی اگر خود ندانیم و نخواهیم. چگونه است که ملکول‌های آب به مفاهیم واکنش نشان می‌دهند، آنوقت ما که انسان‌ایم به مفاهیم واکنش نشان نمی‌دهیم؟ محال است که دیدن لوگوی کوکاکولا که در خود مفهومی کفرآمیز دارد روی روح و روان بیننده‌ی آن اثر نگذارد. حال شما این موضوع را با اثرات برچسب‌هایی که دکتر ایموتو روی ظرف آب می‌زده و حالاتی که بلورهای آب به خود می‌گیرند مقایسه کنید.

آیا کوکاکولا این‌بار دلچسب‌تر از گذشته نیست؟! صد در صد کفر آمیز و خنک! قبلا شنیده بودم که اسراییل بیش‌ترین تحقیقات را روی «علوم غریبه» و آثار حروف و نمادها انجام می‌دهد اما همیشه برایم سوال بود که چگونه؟ اینگونه.

واقعا که ما چقدر ساده‌ایم!

____________

پ.ن: اگر خدا توفیق بدهد بعد از این درباره نام‌ها و نشانه‌ها (به یاد مسابقه نام و نشانه‌ها!) بیشتر می‌نویسم.